Κράτος και 'Αριστερά' εναντίον του 'ρατσιστή λαουτζίκου'...

Από το εξαιρετικό φόρουμ του ΡΕΣΑΛΤΟ κάντε κλικ εδώ



Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, "αριστερά", "αντιρατσιστές", "αντιεξουσιαστές" και άνθρωποι της κουλτούρας και της καλής και μη ρατσιστικής κοινωνίας παραδίδουν μαθήματα "ανθρωπιάς" και "αντιρατσισμού" στο "βρωμερό πόπολο".
Όλοι οι ελίτ (μονάχα η μαντάμ Πομπαντούρ απουσιάζει λόγω μετά θάνατον υποχρέωσεων) μιλάνε για παντεσπάνι την ώρα που ο "ρατσιστής" "λαουτζίκος" κυνηγάει το ξεροκόμματο με το δίκαννο.

Η "Αριστερά", δηλαδή η ψευτοαριστερά, αυτό το δεκανίκι και ο απολογητής της Παγκοσμιοποίησης, είχε πρόβλημα με την "σκοταδιστική" Εκκλησία και τις λαοσυνάξεις του Χριστόδουλου.

Αντίθετα: Η Εκκλησία του Ιερώνυμου που συναινεί σιωπηρά και ένοχα στον μουσουλμανίγια "πολυπολιτισμικό" μετασχηματισμό και εξαμερικανισμό της αμερικανοκατακτημένης τούτης εδώ βαλκανικής γωνιάς, είναι "προοδευτική" και μια χαρά!
Τώρα οι αναρχοσυνασπισμένοι (κι όλοι εκείνοι οι εμετικοί με τις χυδαίες φασιστοειδείς αφίσες για τον θάνατο του πρώην αρχιεπισκόπου) δεν πετάνε μαζί της καρούλες!

Όποιος έχει γερά νεύρα και στομάχι ας πατήσει εδώ:

Συναυλία για την κοινωνική αλληλεγγύη από το ΜΜΑ στον Άγιο Παντελεήμονα
Παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας


http://www.tanea.gr/default.asp?pid=41&nid=1231070130

Μαχαιρώματα σε ματς στην Κωνσταντινούπολη

Σύμφωνα με τουρκικά μέσα ενημέρωσης 3 άτομα μαχαιρώθηκαν σε επεισόδια μεταξύ οπαδών της Μπενσικτας και της Μπουρσασπόρ όπου και χάθηκε κάθε έλεγχος.
Το ματς έγινε με νίκη της Μπενσίκτας.

Η ΣΠΙΘΑ στο διαδίκτυο !!!

Η Σπίθα στο διαδίκτυο

Αγαπητοί φίλοι,

Με την εξαγγελία για τη δημιουργία ενός Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών δεν αποσκοπώ στον σχηματισμό ενός κόμματος ούτε ενός οργανωμένου λαϊκού κινήματος με οργανώσεις, μέλη και ηγεσία. Το μοναδικό μου κίνητρο είναι να βοηθήσω να δημιουργηθεί ένα κίνημα και μια ζύμωση ιδεών, ανεξάρτητα και μακριά από το υπάρχον πολιτικό-κομματικό κατεστημένο, με επίκεντρο τον ανεξάρτητο πολίτη, που αισθάνεται την ανάγκη να αντιδράσει στο σημερινό αδιέξοδο και να συμβάλει με τις όποιες δυνάμεις του στην έξοδο της πατρίδας μας από τη βαθειά κρίση στην οποία μάς οδήγησε η διεθνής κρίση του καπιταλισμού και οι εξαρτημένοι από διεθνή κέντρα εξέχοντες πολιτικοί και οικονομικοί κύκλοι μαζί με το σύνολο του πολιτικού κόσμου, που συμμετείχε ενεργητικά ή παθητικά στον κατήφορο της δημόσιας ζωής από το 1974 έως σήμερα.

Μίκης Θεοδωράκης

Για να δείτε την ιστοσελίδα κάντε κλικ εδώ

Η Πομακική εφημερίδα Ζαγάλισα αποκαλύπτει το ψέμα για την υποτιθέμενη γέννηση του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη

Η Ζαγάλισα αποκαλύπτει σήμερα μετά από προσεκτική επιτόπια έρευνα πολλών μηνών, ότι ο ισχυρισμός της γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) στη Θεσσαλονίκη είναι ένα μεγάλο και ωραίο ΠΑΡΑΜΥΘΙ, για να κοροϊδεύουν οι Τούρκοι τους εαυτούς τους, αλλά και πολλούς μουσουλμάνους από τη Θράκη. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια προσπαθώντας να τονώσουν το εθνικό φρόνημα, έχει δοθεί «γραμμή», ώστε οποιοδήποτε τουριστικό γκρουπ «Τούρκων» της Ελληνικής Θράκης αποτελούμενο από πολιτιστικούς συλλόγους και κυρίως δημοτικά σχολεία, επισκέπτεται τη Θεσσαλονίκη, να πηγαίνει συμβολικά πρώτα στο …σπίτι του Κεμάλ και μετά οπουδήποτε αλλού. Για τον τουρκικό εθνικισμό το ιστορικότερο αξιοθέατο της Θεσσαλονίκης είναι το …σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ!

Σε πολλά φύλλα των τουρκόφωνων εφημερίδων καταχωρούνται όλο και πιο συχνά φωτογραφίες από συλλόγους και μειονοτικά σχολεία της Θράκης τα οποία επισκέπτονται το …σπίτι του μεγάλου ηγέτη! Έχει γίνει πλέον της μόδας για κάθε «Τούρκο» της Θράκης! Μόνο που το προσκύνημα είναι σε μαϊμού μέρος…

Ο Κεμάλ, δεν γεννήθηκε στην κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη της εποχής εκείνης (δεν ήταν «πρωτευουσιάνος» όπως θέλει να τον παρουσιάζει ο Τουρκικός εθνικισμός), αλλά σε ένα μικρό χωριουδάκι έξω από τον Λαγκαδά, την Χρυσαυγή, όπου μέχρι τα οκτώ περίπου χρόνια του φύλαγε αγελάδες και πρόβατα στους γύρω λόφους! Εκεί πήγε στο δημοτικό σχολείο. Φυσικά σε καμιά τουρκική βιογραφία ή εγκυκλοπαίδεια δεν θα διαβάσετε αυτή την αλήθεια.
Ολόκληρη η αλήθεια κάντε κλικ ΕΔΩ

Παγκόσμια ημέρα εθελοντισμού.-Στην υγειά του κορόιδου

Δεν μπορώ να μην σκεφτώ τους εθελοντές που τρέχουν καθημερινά και κάνουν δουλειές, σε διάφορους τομείς, για να έρθουν λίγο μετά κάποιες βουλευτίνες της πόλης να δώσουν συνεντεύξεις και να βγουν φωτογραφίες με μπλουζάκια μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Δε θέλω να τα ισοπεδώσω όλα αλλά η υπερβολική προβολή του εθελοντισμού μέσα από οργανωμένες ομάδες κάπου βρωμάει. Το βλέπω σαν άμισθους στρατούς εργατών για την προβολή προσώπων …την ίδια ώρα που μέσα στις Μ.κ.ο υπάρχουν και έμμισθα στελέχη…
Νομίζω ότι το έργο του εθελοντισμού και ο προσανατολισμός του είναι σε λάθος κατεύθυνση, αν σκεφτούμε και τους πόρους που απορροφά σε σχέση με το αποτέλεσμα, η κατάσταση είναι δραματική.
Σκεφτείτε το παράδειγμα με το τσουνάμι, πόσα χρήματα μάζεψαν οι εθελοντικές αυτές οργανώσεις και πόσα έφτασαν στις περιοχές με πρόβλημα.

Τι να πω, εγώ τον εθελοντισμό τον γνώρισα μέσα από τους προσκόπους και τον καταλαβαίνω διαφορετικά …

Δεκέμβριος ‘44... Θυμάσαι ή κοιμάσαι;

Το άρθρο του Τάσου Δημητρακόπουλου, το διάβασε ο περίεργος σήμερα το πρωί στην έντυπη μορφή του Ελεύθερου Κόσμου και συμφωνεί απόλυτα.

Ψάχνοντας το αρχείο μου, έπεσε στα χέρια μου μία παλιά εθνικιστική αφίσα με θέμα τα Δεκεμβριανά. Τότε που οι γιορτές που γίνονταν, είχαν μία μαζικότητα, τότε που μαζευόταν κόσμος αρκετός. Γνωστή σε πολλούς ίσως αυτή η αφίσα. Είχε το σύνθημα «ΘΥΜΑΣΑΙ Ή ΚΟΙΜΑΣΑΙ;». Κάποιοι μπορεί να γυρίσουν και να πουν πως εν έτει 2010, με τόσα που συμβαίνουν καθημερινά, εσύ ασχολείσαι με τα Δεκεμβριανά; Ναι, ασχολούμαι. Όταν η αριστερά στήνει αγάλματα του Βελουχιώτη στη Λαμία, μνημεία για το ΔΣΕ στο Γράμμο και για τον Δεκέμβρη του ‘44 στην Αθήνα, δεν δικαιούμαστε να ξεχνάμε... Στο Μακρυγιάννη κρίθηκε η τύχη της πρωτεύουσας. Και ίσως όχι μόνο. Οι έγκλειστοι του Μακρυγιάννη, σαν νέοι Σουλιώτες, άντεξαν τα πολλαπλά κτυπήματα. Πολέμησαν ηρωικά και νίκησαν και δεν άφησαν να γίνει "κόκκινη" η Αθήνα. Όπως δεν άφησαν και κάποιοι άλλοι, από το 1946 έως και το 1949, όπου με τις επιχειρήσεις στο Γράμμο και το Βίτσι, οι κομμουνιστές ηττήθηκαν τελειωτικά, έχοντας εγκαταλειφθεί και από τον ίδιο τον Στάλιν στη μοίρα τους.

Και εδώ έρχεται το παράδοξο, το οποίο μάλλον μόνο στην ελληνική πραγματικότητα έχει συμβεί: οι ηττημένοι στο πεδίο της μάχης να είναι ουσιαστικά νικητές σε επίπεδο καθημερινό. Οι θύτες να αναγορευτούν σε θύματα. Οι σφαγείς, έγιναν κατήγοροι ενός ολόκληρου Έθνους. Οι ηγεσίες της υποτιθέμενης Δεξιάς, έχασαν στην ειρήνη όλα όσα κάποιοι κέρδισαν με το όπλο στο χέρι. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι αστοί πολιτικοί ακολούθησαν μία πολιτική προς την αριστερά, η οποία ακολουθείται και σήμερα, την οποία την κατευθύνει ένα φοβικό σύνδρομο. Έτσι, ενώ σε όλο τον κόσμο η κομμουνιστική ιδεολογία έχει βρεθεί στο περιθώριο, στην Ελλάδα, η αριστερά, είτε αρέσει είτε όχι σε κάποιους, καθοδηγεί όχι μόνο τα πολιτικά πράγματα, αλλά και την επιστήμη, την τέχνη, ακόμα και την οικονομία. Και όλα αυτά γιατί εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, οι δεξιοί πολιτικοί στην πατρίδα μας ήταν πάντα πολύ πίσω σε πολλά ζητήματα, ανίκανοι να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων. Στο Μακρυγιάννη άλλωστε, αυτοί που πολέμησαν, δεν ήταν οι συντηρητικοί, μίζεροι «δεξιοί». Ήταν αυτοί που πάντοτε στα δύσκολα έσωζαν αυτόν τον τόπο: οι Εθνικιστές. Σήμερα, ο αγώνας του Μακρυγιάννη και η ηρωική θυσία των νεκρών του "κόκκινου" αυτού Δεκέμβρη του ‘44, φαντάζει περισσότερο επίκαιρος από ποτέ. Και τώρα υπάρχει ένας αγώνας σε άλλα τα επίπεδα. Στο καθημερινό, στο ιδεολογικό, παντού.

Εκτός από την αριστερά, που για μας ήταν, είναι και θα είναι πάντα ιδεολογικός αντίπαλος, εκτός από τους κομμουνιστές που ποτέ τους δεν είπαν μία λέξη συγγνώμης, αποδεικνύοντας την περίφημη ρήση ότι «αυτός που μετανιώνει για ένα έγκλημα λέγεται άνθρωπος, αυτός που δεν μετανιώνει λέγεται κομμουνιστής», ο αγώνας συνεχίζεται και ενάντια στην νεοταξική λογική, τον ισοπεδωτισμό, την παρακμή, τη λαθρομετανάστευση, την εγκληματικότητα και την αλλοτρίωση. Συνεχίζεται στις γειτονιές της Αθήνας, που χάνονται μέρα με τη ημέρα. Στον Άγιο Παντελεήμονα, στην Κυψέλη, στην Πανόρμου, στον Κολωνό. Συνεχίζεται ο αγώνας ενάντια στην αλλοίωση της εθνικής μας ταυτότητας, στη διάλυση του κοινωνικού και πολιτισμικού μας ιστού. Τιμούμε τους ηρωικούς νεκρούς μας του Δεκέμβρη του ‘44. Λέμε ναι στη συμφιλίωση, στο να βαδίσουμε όλοι μπροστά και ενωμένοι. Θα πούμε όμως όχι στη λήθη. Και έναντι σε όλους αυτούς που συνειδητά χρόνια τώρα κοιμούνται, εμείς πάντα θα θυμόμαστε...

Φτιάχνουν επειγόντως τζαμί! Λεφτά υπάρχουν…

Από την ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής διαβάζουμε άλλον ένα λογικό συλλογισμό

Ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση η απόφαση για την ανέγερση τεμένους 500 ατόμων, εν αναμονή της κατασκευής του μεγάλου τεμένους στον ίδιο χώρο.

Αναμένεται η έκδοση του προεδρικού διατάγματος για την αποδέσμευση χώρου 14.000 τετραγωνικών μέτρων. Η εκτίμηση είναι ότι αν δεν υπάρχουν προσφυγές η Αττική θα αποκτήσει τέμενος το 2012. Με συνοπτικές διαδικασίες και προσωρινό τέμενος ώστε να μην περιμένουν εντός ενός έτους, ουσιαστικά, θα υπάρχει τέμενος μουσουλμανικό στην Ελλάδα.

Εμείς από την πλευρά μας δεν θα σχολιάσουμε τα προφανή περί Ισλαμοποίησης της Ελλάδας, αλλά θα θυμίσουμε στους Έλληνες της επαρχίας πόσα χρόνια περιμένουν για κατασκευή νοσοκομείων ή έστω επαρκών συγκοινωνιών ώστε να μην πεθαίνουν οι δικοί τους άνθρωποι στον δρόμο για το νοσοκομείο.

Ας σκεφτούν όλοι οι Έλληνες πόσα σχολεία και νοσοκομεία κλείνουν λόγω της κρίσης αυτή την περίοδο. Όμως από ότι φαίνεται το “θρησκευτικό” αίσθημα των λαθρο-εποίκων είναι σε μεγαλύτερη προτεραιότητα για την κυβέρνηση από την Παιδεία και την Υγεία των Ελλήνων. Λεφτά υπάρχουν έλεγε ο πρωθυπουργός, αλλά μάλλον απευθυνόταν στους λαθρομετανάστες και εννοούσε τα λεφτά των Ελλήνων φορολογούμενων.